اگر خاطرات دکمه دیلیت داشتند: راز مغز و آرزوی پاک کردن گذشته:
مغز انسان در خواب عمیق، سیناپسهایی را که کماهمیت تشخیص دهد، واقعاً حذف میکند؛ نوعی دکمه دیلیت طبیعی! اما مشکل اینجاست که خودکار است و خاطرات تلخ را معمولاً مهم قلمداد میکند. پژوهشها نشان میدهد داروی پروپرانولول میتواند بار هیجانی خاطرات بد را کم کند، انگار که دکمه دیلیت نرمافزاری داریم. سوال: اگر این دکمه اختیاری بود، بهنظرتان کدام خاطرهتان را اول پاک میکردید؟
راهکار:
خاطرات مانند نرمافزارهای مغز هستند؛ اگر فقط دکمه حذف داشتند، نسخهٔ بهتری از خودمان نمیساختیم. شاید بهتر باشد به جای دیلیت، دنبال «تفسیر دوباره» بگردیم، مثل بازنویسی کدهای ذهنی تا کارآمدتر شوند.