دختر شدن در عشق

دختر شدم که آرزوی تو باشم؛ روایت عشق و خواستن:

در نظریه «میل تقلیدی» رنه ژیرار، میل ما مستقل نیست؛ ما چیزی را می‌خواهیم چون دیگری می‌خواهد. این متن دقیقاً فاعل و مفعول میل را جابه‌جا می‌کند: گوینده به‌جای «خواستن»، «خواسته‌شدن» را انتخاب می‌کند. در روانکاوی لاکان نیز «میل، میلِ دیگری است»؛ یعنی سوژه همیشه می‌خواهد آن باشد که دیگری کم دارد. پس «دختر شدم که آرزوی تو باشم» نه انفعال، بلکه تصاحب جایگاه گمشده در نگاه دیگری است. پرسش تند: اگر هر دو فقط «آرزوی» هم باشند، چه کسی عشق را زندگی می‌کند؟

راهکار:

این متن را می‌توان از زاویه جابه‌جایی قدرت در عشق خواند: «دختر شدن» اینجا نه انفعال، بلکه راهبردی برای تصاحب نگاه دیگری است؛ گوینده تعیین می‌کند چه کسی آرزو شود. اگر همین نگاه را ادامه بدهی، تصویر آینه یا سایه می‌تواند دوگانگی عاشق/معشوق را محو کند و به متن عمق بیشتری بدهد.