دختری که عاشقت بود

چرا از دست دادن دختری که واقعاً عاشقت بود جبران نمی‌شود؟:

در روانشناسی، «زیان‌گریزی» نشان می‌دهد درد از دست دادن تقریباً دو برابر لذت به دست آوردن است. در دلبستگی عاشقانه، مغز با «نوستالژی روایی» هر مرور خاطره را بازنویسی می‌کند و نسخه‌ای ایده‌آل‌تر از فردِ رفته می‌سازد. برای همین بقیه‌ی چیزها قابل جبران‌اند، اما آن یک رابطه در حافظه یکتا می‌ماند. چند درصد این یکتایی واقعی است و چند درصد ساختهٔ ذهن؟

راهکار:

این جمله یک خطای شناختیِ آشناست: بعد از رفتن، ذهن فردِ ازدست‌رفته را به نسخه‌ای کامل‌تر از آنچه واقعاً بود تبدیل می‌کند. شاید آن عشق جبران‌نشدنی نیست؛ بلکه درسِ قدرشناسی زودهنگام است که تا یاد گرفته نشود، در روابط بعدی خودش را تکرار می‌کند.