دختر فرشته صفت

فرشته‌های زمینی؛ عشقی که با منطق تعریف نمی‌شود:

در اساطیر، موجوداتی مانند «نیمف» یا «پریموردیال اینوسنت» وجود دارند که نه کاملاً الهی اند و نه کاملاً انسانی؛ آنها تجسم ارتباطی ظریف بین دو جهان‌اند. این ایده که یک انسان می‌تواند «فرشته‌ای» باشد، ریشه در همین کهن‌الگوی «میانجی» دارد. آیا این تصور، نشانی از آرزوی بشر برای دیدن تجلی امر متعالی در زندگی روزمره نیست؟

راهکار:

این مفهوم را می‌توان گسترش داد: اگر قرار بود یک قانون نانوشته برای «فرشته‌های زمینی» بنویسید، آن قانون چه می‌بود؟ (مثلاً: «هرگز اجازه ندهید منطق، صدای قلب شما را کاملاً خاموش کند.»)