خدایی که در عشق دخالت نکرد؛ جبر و اختیار:
در اساطیر یونان، اروس (عشق) نیرویی ازلی و پیشازخدایان بود؛ حتی زئوس، خدای خدایان، نمیتوانست در برابر اراده او مقاومت کند. پس عشق نه قلمروی دخالت خدا، بلکه قانونی کیهانی است که خود خدایان هم تابع آن بودند. اگر عشق ازلیتر از خدایان باشد، آیا انسان آزاد است یا ابزار نیرویی باستانی؟
راهکار:
سکوت خدا در عشق را میتوان نه بیاعتنایی، بلکه واگذاری اختیار به انسان دید تا عشق را نه معجزهای از بالا، بلکه انتخابی زمینی و مسئولیتآور تجربه کند. در این خوانش، دخالت نکردن، عالیترین احترام به آزادی عاشق است.