از «من و تو» تا جدایی با دخالت دیگران:
آیا میدانستید در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «اثر تماشاگر» میگویند؟ هرچه تعداد «دیگران» در یک رابطه بیشتر باشد، حس تعلق و خودمختاری زوج کمتر میشود. تحقیقی در دانشگاه آکسفورد نشان داده که حضور یک شخص سوم (حتی دوست صمیمی) میزان ترشح اکسیتوسین (هورمون پیوند) بین زوج را تا ۴۰٪ کاهش میدهد. این یعنی فاصله فقط احساسی نیست، بیوشیمیایی هم هست. حالا سوال اینجاست: آیا این «دیگران» واقعاً بین شما هستند یا فقط سایهای از گذشتهاند؟
راهکار:
این جمله بازتاب یک الگوی روانشناختی به نام «مثلثسازی» است: وقتی یک شخص ثالث (حتی نه عاشقانه) وارد رابطه میشود، مرزها جابهجا و صمیمیت خدشهدار میشود. اگر دنبال راهحلی هستی، بازتعریف مرزهای «ما» در برابر «دیگران» میتواند فاصله را کم کند.