وقتی ذوق آدم کور میشود؛ چرا دیگر هیچوقت آدم قبلی نمیشویم؟:
در علوم اعصاب، سرکوب مکرر هیجان مثبت باعث کاهش حساسیت گیرندههای دوپامین در مسیر پاداش مغز میشود؛ یعنی بیذوقی فقط یک واکنش احساسی نیست، یک تغییر فیزیولوژیک است. به این حالت «آنهدونیا» میگویند؛ مغز برای محافظت از خودش دیگر آن محرک قبلی را پاداش حساب نمیکند. شاید به همین دلیل است که «دیگر آن آدم قبلی نیستی». آیا برای بازیابی این مسیر، فقط زمان کافی است یا باید پاداشهای کوچک تازهای ساخت؟
راهکار:
این جمله را میشود از زاویهی دیگری دید: آن «آدم قبلی» نرفته، فقط تجربهای تازه کسب کرده و حالا مرزهای محکمتری دارد؛ ذوقِ کور شده با احترام به خود و تجربههای کوچک تازه میتواند دوباره روشن شود.