وقتی گریه کردن برای کسی بیاهمیت میشود:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که پس از شکست عاطفی عمیق، مغز برای محافظت از خود، مسیرهای دوپامین مرتبط با آن شخص را غیرفعال میکند. این یعنی «بیتوجهی به گریه» یک واکنش شیمیایی برای بقاست، نه ضعف. آیا این خاموش شدن حسها، واقعاً نشانهی عبور کردن است یا فقط یک مکانیسم دفاعی موقت؟
راهکار:
این متن به نقطهای از خستگی عاطفی اشاره دارد که در روانشناسی به «بیحسی عاطفی» معروف است. اگر این حس ادامه داشت، شاید وقت آن باشد که به جای سرکوب، با یک روانشناس دربارهی فرآیند سوگواری ناقص صحبت کنید.