چرا دیگه دنبال کسی نمیدوم؛ ارزش خودت رو بدون:
در روانشناسی، بهش میگن «واکنش روانی معکوس»: هر چی بیشتر تلاش کنی کسی رو به خودت نزدیک کنی، ناخودآگاه نیاز به استقلال رو در طرف مقابل تحریک میکنی و دقیقاً اونو دورتر میکنی. جالبه که در زیستشناسی تکاملی هم همین الگو دیده میشه، جایی که مادهها معمولاً به نرهایی گرایش دارن که کمتر خودشون رو در دسترس میذارن – بهش میگن «استراتژی بیتفاوتی فریبنده». حالا سوال: آیا این یک بازی ناخودآگاه ذهنه یا آگاهی از ارزش واقعی خود؟
راهکار:
این جمله رو با لنز نظریهی بازیها ببین: در دینامیک تعقیبکننده-گریزنده، هر چقدر بیشتر دنبال کسی بری، ارزش درکشدهات در بازار توجه کم میشه. اصل کمیابی میگه آدمها اون چیزی رو میخوان که کمتر در دسترسه. پس «ندویدن» یک استراتژی هوشمندانهست، نه انفعال.