دفن خاطرات آلوده: ارزش واقعی را دیر فهمیدیم:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد «سوگیری سرمایهگذاری از دست رفته» باعث میشود انسانها به چیزهایی که برایشان هزینه (عاطفی یا مالی) کردهاند بیش از ارزش واقعیشان وابسته شوند، حتی اگر سمی باشند. مغز ما دفن کردن را بهعنوان شکست ثبت میکند، در حالی که گاهی رها کردن، پیروزیست. آیا خاطرات آلوده همان «گنجهای کاذب» ذهن ما نیستند؟
راهکار:
گاهی چیزی که فکر میکردیم گنج است، فقط یک بار سنگین بوده که با دفنش نفس راحتی میکشیم. شاید ارزش واقعی در رها کردن باشد، نه در نگهداشتن. این روایت را میتوان به «بازنویسی خاطرات» تبدیل کرد: چطور از آلودگیها درس بگیریم و برای آینده سبکتر حرکت کنیم.