دیدن رفتن عشق؛ تلخترین لحظه جدایی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز انسان، رویدادهای بصری را ۳ تا ۵ برابر قویتر از شنیدهها در حافظه بلندمدت ذخیره میکند. یعنی دیدن رفتن، یک «نقشه عصبی» میسازد که هر بار یادآوری، همان حس اولیه را بازتولید میکند. این همان دلیلِ چسبیدن لحظه رفتن به جان است. حالا سوال اینجاست: آیا میتوان با ایجاد یک تصویر ذهنی جدید، آن نقشه را بازنویسی کرد؟
راهکار:
این جمله انگار از عمق یک زخم کهنه میآید. شاید بتوانی بجای مرور لحظه رفتن، روی لحظههای خوب قبل از آن تمرکز کنی تا تصویر ذهنیات متعادل شود. مغز ما تمایل دارد پایانها را بزرگنمایی کند.