دیدن و تبدیل شدن به خاطره در عشق:
آیا می‌دونید مغز انسان در لحظه‌های احساسی شدید، هورمون نوراپی‌نفرین ترشح می‌کنه که حافظه رو به‌صورت عکاسی‌وار ذخیره می‌کنه؟ یعنی خاطره شدنِ ناگهانی یک نفر، یک واکنش شیمیایی دقیق برای فریز کردن لحظه‌های مهمه. این مکانیسم تکاملی به ما کمک می‌کرد خطرات رو به خاطر بسپاریم، اما در عشق، همون مکانیسم باعث می‌شه یک نگاه آخر تا ابد در ذهن حک بشه. سوال اینجاست: آیا می‌شه خاطره رو بازنویسی کرد یا مغز برای همیشه اون فریم رو نگه می‌داره؟
راهکار:
این جمله رو می‌شه دیدی از پسِ یک جدایی ناگهانی: گاهی نگاه آخر، سریع‌تر از حرف‌ها ثبت می‌شه و تبدیل به خاطره‌ای می‌شه که تکرارش غیرممکنه. شاید تلخ‌ترین حقیقت عشق همین باشه: یک لحظه حضور و یک عمر خاطره.