دیدن کسی تا همیشه

شاید عشق همین باشد؛ تمایل به دیدن کسی تا همیشه:

مطالعات علوم اعصاب نشان می‌دهد «دیدنِ» کسی که دوستش دارید سیستم دوپامینرژیک مغز را فعال می‌کند؛ اما عشق بلندمدت بیشتر به مدارهای اکسی توسین و وازوپرسین وابسته است تا هیجان اولیه. در پژوهش‌های تصویربرداری، زوج‌های دیرین هنگام دیدن همسر، آمیگدالِ مرکز ترس را کمتر فعال می‌کنند؛ یعنی «تا همیشه دیدن» در واقع مغز را از حالت خطر به آرامش می‌برد. آیا ما عاشق خودِ فردیم یا حس امنیتی که حضورش می‌سازد؟

راهکار:

اگر «دیدن» را فقط به حضور فیزیکی محدود نکنیم، عشق یعنی تصویر کسی در ذهن‌مان زنده بماند؛ حتی وقتی نیست. «تا همیشه» شاید یعنی کسی بخشی از نگاه ما به جهان شود.