دیدن خدا در چشم

دیدن خدا در چشمان معشوق؛ حال وهوای عاشقانه:

وقتی به چشم‌های کسی نگاه می‌کنی، مغزت در چند صدم ثانیه او را به‌عنوان یک «آگاهی حاضر» پردازش می‌کند؛ همین مکانیسم باعث می‌شود در چشم‌ها چیزهایی مثل «روح» یا «خدا» را ببینی. پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان داده نگاه عاشقانه آمیگدال و مسیر دوپامین را فعال می‌کند، همان مسیر وابستگی به مواد مخدر. پس «دیدن خدا در چشم» احتمالاً نتیجه‌ی فعال شدن سیستم معنویت در مغزه. آیا این تجربه ساخته‌ی مغز است یا پنجره‌ای به فراتر؟

راهکار:

این نگاه فقط توصیف چشم‌های کسی نیست؛ آینه‌ای از قلبیه که عشق رو به یه تجربه‌ی مقدس تبدیل کرده. اگه بخوای همین حس رو ماندگار کنی، توی یه جمله کوتاه بنویس: «توی چشم تو، چیزی دیدم که اسم نداشت.»