آخرین نگاه؛ التماس برای یک لحظه بیشتر:
مغز انسان در لحظات پایانی، دوپامین و کورتیزول را همزمان ترشح میکند تا آن تصویر را بهعنوان یک «امضای حافظه» ذخیره کند. به همین دلیل است که آخرین نگاه گاهی از تمام لحظات قبلش سنگینتر میشود. آیا واقعاً یک نگاه بیشتر میتواند روند سوگ را تغییر دهد؟
راهکار:
این جمله نهتنها التماس برای یک لحظهٔ بیشتر است، بلکه اشاره به «اثر اوج-پایان» در روانشناسی دارد: انسانها یک تجربه را بر اساس شدیدترین لحظه و لحظهٔ پایان قضاوت میکنند. پس آخرین نگاه تبدیل به سنگ بنای خاطره میشود.