شهر از بالا قشنگ است؛ چرا آدمها از دور زیباترند؟:
پدیده «نمای هوایی» در روانشناسی محیطی نشان میدهد مغز انسان از ارتفاع، الگوهای منظم را جایگزین آشفتگی میکند و حس کنترل خیالی میسازد؛ به همین دلیل شهر از بالا شبیه ماکت امن به نظر میرسد. در روابط انسانی هم فاصله، جزئیات آزاردهنده را حذف و تصویری ایدهآل میسازد.
راهکار:
از فاصله، مغز بهجای جزئیات، کلیت را میبیند و جاهای خالی را با تخیل پر میکند؛ برای همین هم شهر و هم آدمها از دور بینقص به نظر میرسند. شاید نزدیک شدن یعنی پذیرش نسخهٔ واقعی.