حس اضافه بودن بین دوستان؛ چرا فکر میکنیم بدون ما خوشترند؟:
پژوهشهای علوم اعصاب نشان میدهند تجربهی «اضافه بودن» همان مسیرهای عصبی درد فیزیکی را فعال میکند؛ به همین دلیل کنار کشیدن شبیه تسکین است. اما مغز یک شکارچی تهدید است و حالت چهرهی خنثی دیگران را غلط به «شادی بدون تو» ترجمه میکند. در روانشناسی به این خطا «ذهنخوانی» و «شخصیسازی» میگویند. جالب اینکه در اتاقی پر از آدم، اغلب هر کس بیصدا همین فکر را دربارهی خودش میکند.
راهکار:
این احساس معمولاً از یک خطای شناختی به نام «ذهنخوانی» میآید؛ مغز سکوت یا خندهی دیگران را علیه تو تفسیر میکند. در واقع بیشتر آدمها در جمع، بیصدا درگیر همین فکرند و کمتر کسی متوجه فاصلهای میشود که تو از درون حس میکنی.