دیده نشدن سختی ها

جواب کوبنده به کسی که می‌گه تو سختی نکشیدی:

تحقیقات علوم اعصاب می‌گه آدم‌ها رنج دیگران رو بر اساس «قابل‌مشاهده‌بودن»ش قضاوت می‌کنن؛ به این می‌گن خطای شفافیت. ضربه‌های روحی حتی بدون هیچ علامت بیرونی، می‌تونن سال‌ها سطح کورتیزول و ساختار آمیگدال رو تغییر بدن. پس «تو سختی نکشیدی» فقط یک قضاوت نیست؛ یک خطای شناختیه. تا حالا کسی زخمِ پنهانت رو انکار کرده؟

راهکار:

بازنویسی: هر کسی تعریف خودش از سختی رو داره؛ مقایسه‌ی رنج‌ها فقط تجربه‌ی زیسته‌ی آدم‌ها رو بی‌اعتبار می‌کنه.