شعر کوتاه: ستارهٔ دُردانه در انتظار رصدخانه:
نور برخی ستارگان کمیاب آنقدر ضعیف است که تا پیش از اختراع تلسکوپهای مدرن، در تاریکی مطلق گم بودند. ستارهشناسها گاهی دههها یک نقطهٔ مشخص را رصد میکنند تا یک سوسوی گذرا را شکار کنند. در کیهان، کشف شدن همیشه مستلزم یک «انتظارِ همزمان» از سوی رصدگر و رصدشونده است. نکتهٔ تکاندهنده: بسیاری از ستارگان دوردست تا لحظهای که نورشان به زمین میرسد، میلیونها سال است که مردهاند. آیا پیامی که ما امروز از اعماق وجودمان به جهان میفرستیم، شاید قرنها بعد رصد شود؟
راهکار:
این تصویر میتواند تمثیلی از ایدههای نابی باشد که سالها در ذهن ما خاک میخورند تا روزی یک جرقهٔ «رصدِ» ذهنی آنها را آشکار کند.