دیده نشدن خوبی

چرا آدم‌های خوب همیشه دیده نمی‌شوند؟:

روانشناسان به این پدیده «اثر تطابق» می‌گویند؛ مغز ما برای صرفه‌جویی در انرژی، چیزهای همیشگی را نادیده می‌گیرد. حتی خوبیِ پایدار هم به یک پیش‌فرض تبدیل می‌شود. جالب اینجاست که بدیِ ناگهانی بیشتر از خوبیِ مداوم دیده می‌شود. این همان «سوگیری منفی» است. آیا جامعه برای دیدن خوبی‌ها نیاز به «نویز» دارد؟

راهکار:

نکته جالب اینجاست که در روانشناسی به این 'اثر تطابق' می‌گویند: مغز برای صرفه‌جویی، خوبی‌های پایدار را نادیده می‌گیرد. اما شاید وظیفه‌ی شیشه‌ی تمیز دیده شدن نیست؛ شفافیت برای عبور نور کافی است.