دلنوشته جدایی و امید به دیدار در جهان دیگر:
در روانشناسی «نظریه مدیریت وحشت» میگوید باور به زندگی پس از مرگ اضطراب مرگ را کاهش میدهد، اما این جمله دقیقاً وارونه عمل میکند: امید به دیداری که هرگز در این جهان رخ نمیدهد، درد فقدان را تشدید میکند. جالب اینکه در فرهنگ ایران باستان، «جهان دیگر» جایی بود که روحها در آن به صورت درخت یا ستاره به دیدار هم میآمدند – نه انتظاری تلخ، بلکه پیوندی ناگسستنی. آیا واقعاً باید دیدار را به بعد از مرگ موکول کنیم یا این جهان هم ظرفیت همان لحظه ناب را دارد؟
راهکار:
این جمله بیش از آنکه تسلیبخش باشد، تلخی انتظار را عمیقتر میکند. شاید «جهان بعدی» استعارهای از لحظههایی باشد که همین حالا هم از دست میدهیم – همان دیدارهایی که بیتفاوت از کنارشان میگذریم.