مظلومیت امام حسین و یزید؛ نگاهی به روانشناسی قربانی:
آیا میدانید مفهوم «مظلومنمایی» در علوم سیاسی به عنوان یک استراتژی کسب مشروعیت شناخته میشود؟ در روانشناسی اجتماعی، «سوگیری قربانیسازی» باعث میشود افراد و گروهها هویت خود را حول آسیبدیدن بسازند، حتی اگر قدرت واقعی داشته باشند. جالبتر اینکه روایت کربلا در طول تاریخ بارها بازنویسی شده تا با نیازهای سیاسی هر عصر هماهنگ شود. سوال برای شما: آیا ما ناخودآگاه به دنبال یافتن یک «یزید» در زندگیمان نیستیم تا «حسین» درونمان را توجیه کنیم؟
راهکار:
این نگاه دوگانهی «مظلومِ خوب» در مقابل «ظالمِ بد» ریشه در روانشناسی قربانیسازی دارد. جالب است بدانید که روایتهای تاریخی همیشه سیاهوسفید نیستند؛ مثلاً یزید در منابع غیراسلامی بهعنوان حاکمی عملگرا توصیف شده. شاید ارزش داشته باشد به جای تکبعدی دیدن شخصیتها، از این منظر به داستان نگاه کنید: «آیا همیشه مظلوم بودن یک انتخاب آگاهانه است یا یک نقش تحمیلی؟»