داستان سقوط شیطان

به هیچکس اعتماد نکن؛ شیطان هم فرشته بود:

از نظر روانشناسی تکاملی، اعتماد یک استراتژی پرخطر بقا است. مغز ما به طور پیش‌فرض به چهره‌های آشنا اعتماد می‌کند، اما آمیگدال همواره نشانه‌های فریب را اسکن می‌کند. جالب است که داستان سقوط شیطان در فرهنگ‌های مختلف، نمادی از کهن‌الگوی 'سایه' یونگ است: آن بخش از روان که زمانی نورانی بوده و با خیانت، تاریک می‌شود. این دوگانگی در نرون‌های آینه‌ای هم دیده می‌شود: همان‌ها که همدلی می‌سازند، می‌توانند فریب را هم تسهیل کنند.

راهکار:

اعتماد نکردن مطلق، واکنشی افراطی به خیانت است. به جای حذف کامل اعتماد، می‌توانی 'اعتماد مشروط' را تمرین کنی: با بررسی رفتارهای کوچک، قابلیت اطمینان افراد را بسنج. این روش هم از تو محافظت می‌کند، هم ارتباط را ممکن نگه می‌دارد.