داستان پنهان آدمها؛ چرا بعضیها روایتشان را پنهان میکنند؟:
پنهان نگهداشتن یک راز فقط یک رفتار نیست؛ یک بار فیزیولوژیک است. جیمز پنهبیکر در آزمایشهایش نشان داد وقتی افراد تجربههای پنهانشده را مینویسند، نهتنها استرسشان کم میشود، بلکه شاخصهای ایمنی بدن مثل لنفوسیتها هم تغییر میکنند. ذهن برای بازگویی داستانهای ناگفته مدام سوخت مصرف میکند، انگار یک برنامه سنگین در پسزمینه اجرا میشود. کدام صفحه را میتوانی بیخطری جایی بنویسی؟
راهکار:
شاید پنهانکردن بخشی از داستان، ضعف نباشد؛ یک انتخاب هوشمندانه است. همان صفحههای نانوشته را میتوانی در زمان امن، برای آدم امن روایت کنی؛ لازم نیست همه چیز برای همه گفته شود.