قبل از شناخت داستان، کسی را نکش:
این جمله ریشه در «اثر لوسفر» دارد: مغز ما برای بقا، ناشناختهها را تهدید میبیند و برچسب «هیولا» میزند. اما پژوهشهای عصبشناسی نشان داده که وقتی داستان پشت یک رفتار را میشنویم، آمیگدال (مرکز ترس) خاموش و قشر پیشپیشانی (همدلی) فعال میشود. پارادوکس: کشتن هیولا قبل از داستان، در واقع کشتن توانایی همدلی خودت است. آیا تا به حال شده کسی را که ازش متنفر بودی، بعد از شنیدن داستانش دوست داشته باشی؟
راهکار:
این متن به «سوگیری تأیید» اشاره دارد: وقتی کسی را هیولا میبینیم، بعداً هر رفتار خوبش را به حساب «استثنا» میگذاریم. اگر میخواهی از این دام فرار کنی، قبل از شناخت کامل، برچسب نزن. داستان هر کسی میتواند روایت تو را عوض کند.