داستان عشقی که در تاریخ ۱۴۰۵/۴/۱۹ به پایان رسید:
آیا میدانستی مغز انسان برای بستن داستانهای ناتمام ولع دارد؟ پدیده «اثر زیگارنیک» میگوید ما پایانهای باز را بهتر از پایانهای قطعی به خاطر میسپاریم. شاید همین نقطهچینها و سکوت بین کلمات، داستان را ماندگارتر از هر پایان خوشی کردهاند. بهراستی، آیا پایان واقعی در خودِ متن است یا در ذهن مخاطب؟
راهکار:
پایانها در حقیقت آغازهای پنهاناند. آیا میتوانی این نقطه را به جای خط پایان، نقطهای برای نوشتن فصل جدیدی از خودت ببینی؟