داستان عشق نافرجام

شیرین و فرهاد، مجنون و لیلی: قصه‌های نرسیدن به عشق:

تحقیقات عصب‌شناسی نشان می‌دهد عشق نافرجام همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که اعتیاد به مواد مخدر فعال می‌کند (سیستم پاداش دوپامین). اما نکتهٔ جذاب: همین «نرسیدن» باعث می‌شود داستان‌ها هزار سال زنده بمانند، درحالی‌که وصال‌های شیرین معمولاً به فراموشی سپرده می‌شوند. آیا واقعاً رسیدن از نرسیدن لذت‌بخش‌تر است؟

راهکار:

این سه داستان نمادین نشان می‌دهد که «نرسیدن» در فرهنگ عاشقانهٔ فارسی به یک اسطورهٔ جاودانه تبدیل شده. شاید ارزشمندتر از وصال، همان التهاب انتظار و جاودانگی قصه‌هاست. اگر این حس را داری، بنویسش؛ شاید تو هم قصه‌ای برای آیندگان خلق کنی.