داستان عاشقانه واقعی

عشقی که حتی آلزایمر هم نتوانست فراموشش کند:

پدیده‌ای در نورولوژی به نام «اثر عشق» وجود دارد که نشان می‌دهد خاطرات عاطفی عمیق، به ویژه عشق اول یا ارتباطات قوی، اغلب آخرین بخش‌هایی هستند که در بیماری‌های تحلیل‌برنده‌ی حافظه از بین می‌روند. این به دلیل مسیرهای عصبی متفاوت و درگیر شدن سیستم پاداش مغز است. آیا فکر می‌کنید عشق یک احساس است یا یک خاطره‌ی بیولوژیک مقاوم؟

راهکار:

این روایت می‌تواند الهام‌بخش یک پروژه هنری یا نوشتاری باشد که تضاد میان فراموشی بیماری و ماندگاری احساسات عمیق را بررسی کند.