ندارمت اما دوستت دارم — عشق در نبود و خیال:
دانشمندان نوروساینس میگویند مغز ما بین خاطره و واقعیتِ لحظهای تفاوت زیادی نمیگذارد؛ وقتی کسی را در خواب میبینی یا حضورش را حس میکنی، همان نواحی مغز فعال میشوند که در حضور واقعی. یعنی «نداشتنِ جسمی» گاهی از «داشتنِ ذهنی» قویتر است. آیا این همان رازی است که عشق را از مرز زمان و مکان عبور میدهد؟
راهکار:
این متن انگار از همان پارادوکس شیرین عشق میگوید: حضور در نبود. میتوانی این حس را با نوشتن یک شعر کوتاه یا یک جمله دربارهٔ «لحظههای خیالی که واقعیتر از واقعیتاند» گسترش بدهی.