دیالوگ پینوکیو و ژپتو

دیالوگ جاودانه پینوکیو: چوبی بمان، دنیای انسان‌ها سنگی است:

داستان اصلی پینوکیو اثر کارلو کلودی در ابتدا با اعدام پینوکیو به دار آویخته تمام می‌شد! این دیالوگ ریشه در دیدن دنیا به چشم یک عروسک چوبی دارد. جالب است بدانید که در روانشناسی، «سنگ‌شدگی عاطفی» واکنش طبیعی به آسیب‌های تکراری است، اما چوب برخلاف سنگ می‌تواند دوباره رشد کند. آیا امروز هم انسان‌ها برای بقا ناچار به سنگ شدن هستند؟

راهکار:

این دیالوگ تلخ اما واقعی را می‌توان از زاویه‌ای دیگر نگاه کرد: شاید سنگ شدن انسان‌ها نوعی دفاع ناخودآگاه در برابر زخم‌های زندگی‌ست، اما چوب بودن به معنای حفظ انعطاف‌پذیری و توانایی التیام است.