دیالوگ فیلم درباره تنهایی

دیالوگ فیلم درباره عشق و تنهایی؛ کسی که تنهایی را تمام می‌کند:

مغز انسان تنهایی را مثل درد جسمی پردازش می‌کند؛ پژوهش‌های علوم اعصاب نشان داده‌اند که حس طردشدگی همان نواحی از مغز را فعال می‌کند که درد فیزیکی فعال می‌کند. نکته شگفت‌انگیز این است که حضور یک «دیگریِ امن» می‌تواند این سیگنال درد را مهار کند. پس این دیالوگ فقط حس و حال نیست، یک سازوکار عصبی است: عشق واقعاً سیستم هشدار اجتماعی را خاموش می‌کند. چرا با وجود این علم، باز هم تنهایی را یک ننگ می‌دانیم؟

راهکار:

این جمله را می‌شود معکوس هم خواند: تنهایی یعنی نبودِ کسی که با او خودِ واقعی‌ات باشی، و عشق یعنی همان یک نفر که زمان با او نه متوقف، که معنادار می‌شود.