دیالوگ چشم و دل؛ درد عاشقی و اشک:
در علم اعصاب، اشک عاطفی حاوی هورمون‌های استرس و پروتئین‌های التهابی بیشتری از اشک رفلکسی است؛ پس گریه صرفاً تخلیه نیست، نوعی تنظیم شیمیایی درد است. چشم و قلب نیز از دو منشأ جنینی متفاوت‌اند، اما در عشق هر دو به دستگاه لیمبیک و مسیرهای عصبی مشترک وصل می‌شوند. اشک را ترجمهٔ درد قلب بدانیم یا ابزار تنظیم آن؟
راهکار:
بازقاب‌بندی: این دیالوگ دو کانال متفاوت عشق را نشان می‌دهد؛ چشم کانال ادراک و قلب کانال تجربه است. اشک نه ضعف، بلکه خروجی بدنیِ پردازش درد عاطفی است و شکایت آن‌ها از هم، استعاره‌ای از جدایی «دیدن» و «حس کردن» در عشق است.