سوگند فقط ۱۵ سال داشت؛ داستان غمانگیز یک نوجوان:
آیا میدانستی مغز نوجوانان تا ۲۵ سالگی به رشد کامل نمیرسد؟ از دست دادن یک نوجوان در ۱۵ سالگی یعنی محرومیت از دهههای اوج خلاقیت و شکلگیری هویت. این پدیده در روانشناسی «مرگ بالقوهها» نام دارد: فقدان تمام مسیرهایی که هرگز طی نخواهند شد. چه چیزی در جامعه ما باعث میشود این سنین قربانی بیشتری داشته باشند؟
راهکار:
این جمله واکنشی به یک رویداد تلخ است. اگر به داستان کامل اشاره دارد، میتوانی با توضیح علت این سن کم، همدلی بیشتری ایجاد کنی. مثلاً: «باورنکردنیه که یه نوجوان با این همه آرزو، ناگهان از دست بره.»