داغ مادران شهدای دانش آموز

مهرِ خونین: وقتی حضور و غیاب، غایب‌های ابدی را می‌خواند:

در روانشناسی، «داغ دوگانه» توصیف می‌کند که چگونه یک رویداد مثبت (بازگشایی مدارس) می‌تواند با یک تراژدی ادغام و برای همیشه آلوده شود. مغز این دو خاطره را به هم گره می‌زند و یک محرک ساده — مثل بوی دفتر نو — می‌تواند همزمان شور و درد بیافریند. آیا جامعه‌ای که چنین زخم‌های جمعی دارد، می‌تواند آینده‌ای را تصور کند که کاملاً از گذشته جدا باشد؟

راهکار:

می‌توان این حس جمعی را با گردآوری و انتشار خاطرات یا نامه‌های فرضی از نگاه آن «۱۶۸ نفر» گسترش داد تا صدایی نمادین برای آرزوهای بربادرفته باشد.