شعر تلخ جدایی: روزهای دائمی غم از علی سید صالحی:
آیا میدانستید مغز ما در تجربه فقدان، دوپامین را کاهش میدهد و مدارهای «پیشبینی پاداش» مختل میشوند؟ این یعنی حتی پایان یک رابطه بد هم برای مغز مثل یک اعتیاد ترکشده است و روزهای بعدش «دائمی» به نظر میرسد. اما حقیقت این است که نوروپلاستیسیته مغز میتواند دوباره مدارهای جدید بسازد. سوال: آیا تا به حال حس کردید که زمان در غم کندتر میگذرد؟
راهکار:
این شعر به حس ماندگاری درد اشاره دارد. در روانشناسی، پدیدهای به نام «تغییر ادراک زمان در سوگ» هست: وقتی غمگینیم، زمان کندتر میگذرد و روزهای تلخ انگار تکرار میشوند. شاید با نوشتن یک خاطره شیرین از آن روزها، بتوانید تعادل ادراک زمان را برگردانید.