دادگاه سرنوشت و حکم سنگین عشق؛ شعری از جدایی:
از نظر علوم اعصاب، درد عاطفیِ طرد شدن دقیقاً همان مدارهای مغزیای را فعال میکند که درد فیزیکی واقعی. در اسکنهای fMRI، شکست عشقی واکنشی مشابه شکستن استخوان ایجاد میکند! انگار که این قانون زشت واقعاً زخمی فیزیکی بر روح میزند. به نظر شما چرا مغز ما جدایی را معادل آسیب بدنی میبیند؟
راهکار:
گاهی همین حکم جدایی، آزادی نهایی دو روح است که در کنار هم اسیر بودند. قانون زشت شاید تلنگری برای رهایی از عشقی باشد که بیآنکه بدانیم، زندانمان کرده بود. این وارونگیِ تلخ را میتوان نقطهٔ آغاز رهایی دید.