محاکمه درونی: وقتی وجدان قاضی و متهم شماست:
فلسفه حقوق میگوید یک قاضی نمیتواند همزمان شاکی و متهم باشد، زیرا بیطرفی از بین میرود. اما در روانشناسی، این دقیقاً مکانیسم «عذاب وجدان» است: بخشی از ذهن که استانداردها را میسازد (قاضی)، همان بخشی است که خطا را ثبت میکند (شاکی) و سپس خود را مجازات میکند (متهم). این سهگانه غیرممکن، اساس احساس گناه است. آیا این دادگاه درونی هرگز حکم نهایی میدهد؟
راهکار:
این احساس محاکمه درونی میتواند نشانهای از استانداردهای اخلاقی بالا باشد. نوشتن نامهای از طرف «قاضی» به «متهم» درونتان، بدون قضاوت، میتواند این گفتوگوی خاموش را به مصالحه نزدیک کند.