حکم سنگین عشق در دادگاه سرنوشت:
در روانشناسی اعتیاد به عشق، فعالیت مراکز پاداش مغز در مراحل اولیه عشق رمانتیک مشابه تأثیر کوکائین است. «حکم سنگین» که اینجا از آن حرف میزنیم، در واقع محکومیت به ترک اجباری آن شلیکهای دوپامینی است. جالب اینجاست که ما همین پروتکلهای شیمیایی را «سرنوشت» مینامیم. آیا اگر عشق صرفاً یک طرحوارهی بیوشیمیایی باشد، دادگاهی هم در کار نخواهد بود؟
راهکار:
در این دیدگاه، عشق به یک قاضی بیرونی سپرده شده، اما اگر ورق را برگردانیم: «دادگاه سرنوشت» در واقع دادگاهی درون ذهن ماست که خودمان قاضی آن هستیم. حکم سنگین همیشه توسط دیگری صادر نمیشود؛ گاهی نگاه ما به عشق، آن را به محاکمه تبدیل میکند. اتاق بازجویی را ترک کنید و از پنجرهی «درسآموزی» به رابطه نگاه کنید.