دعوتی برای ماندن در دل، با وجود همه رفته‌ها:
در روانشناسی، این الگو شبیه «تنهایی هراس‌انگیز» است؛ ترس از رهاشدگی آنقدر قوی است که فرد حاضر می‌شود حتی یک رابطه بالقوه دردناک را حفظ کند، زیرا درد تنهایی را از درد احتمالی خیانت یا سوءاستفاده بیشتر می‌پندارد. آیا این وابستگی، خودش جهنم نیست؟
راهکار:
این متن یک فرمان عاطفی قوی است. برای گسترش آن، میتوانید روی این پارادوکس تمرکز کنید: «چگونه کسی که حاضرید برای ماندنش به «جهنم» قسم بخورید، میتواند همان کسی باشد که شما را به بهشت میبرد؟» این تضاد را در یک بیت یا پست جدید کاوش کنید.