دعوا و حرف نزدن

غمگین‌ترین حس: حرف‌هایی که در دعوا نزدیم:

اثر زایگارنیک می‌گوید ذهن کارهای ناتمام را بهتر از کارهای تمام‌شده به یاد می‌آورد. حرف‌های نگفته در دعوا هم یک پروندهٔ ذهنی ناتمام می‌سازند که مغز مدام بازپخشش می‌کند. شاید غمگین‌تر از خود دعوا، نسخهٔ کامل‌نشده‌ای است که هرگز اجرا نمی‌شود.

راهکار:

حرف‌های نگفته در دعوا معمولاً در ذهن ما کامل‌تر و منطقی‌تر از واقعیت به نظر می‌رسند؛ مثل این است که مغز بعد از نبرد، فیلم‌نامهٔ برد را دوباره می‌نویسد. غمگین‌تر از نبودن آن حرف‌ها، این توهم است که اگر گفته می‌شدند حتماً همه‌چیز درست می‌شد.