رفیق پول ندارم بگم خرج با من (طنز رفاقتی ناب):
تحقیقات روانشناسی اجتماعی نشون میده دوستهای صمیمی از دعواهای نمایشی و شوخیهای خشن برای افزایش هورمون پیوند عاطفی (اوکسیتوسین) استفاده میکنن. مغز انسان تهدیدهای ساختگی رو مثل تهدید واقعی پردازش میکنه ولی با خیال راحت. به این میگن «پرخاشگری بازیگوشانه». جالبه که این رفتار در پستانداران دیگه هم دیده میشه و ابزار اصلی حفظ اتحاد گروهه. به نظرتون اگه واقعاً پول نداشته باشی، این ژست چقدر میتونه واقعی باشه؟
راهکار:
گسترش خلاقانه: شاید بشه گفت «رفیق پول ندارم، ولی میتونم یه دعوایی راه بندازم که بعدش همدیگه رو بغل کنیم، هزینه عاطفیش با من.» اینطوری شوخی رو به سمت رفاقت واقعی چرخش میدی و همزمان بازیگوشی رو حفظ میکنی.