خداحافظی با یار همیشه مؤمن و دعای سفر:
تحقیقات نوروساینس نشان میدهد مغز در لحظهی خداحافظی همان مدارهای پردازش درد فیزیکی را فعال میکند. اما نکتهی شگفتانگیز: همین جدایی موقت، مسیرهای دوپامین را برای دیدار مجدد حساستر میکند. آیا اشکهای امروز سرمایهی لبخند فرداست؟
راهکار:
رفتن همیشه پایان نیست. میتوانی این لحظه را به فرصتی برای نوشتن نامهای تبدیل کنی که سفرش را همراهی کند؛ کلماتی که بعدها خواندنشان حس نزدیکی را زنده نگه دارد.