دعای فرج؛ رمزگشایی از قدرت روانی انتظار:
مطالعات روانشناسی نشان میدهد انتظارِ یک رویداد خوشایند، مانند ظهور یک منجی، ترشح مداوم دوپامین را به همراه دارد و امید جمعی را تقویت میکند. دقیقاً مانند تأثیری که یک پاداش تأخیری بر مغز دارد. جوامع منتظر، تابآوری بالاتری در بحرانها از خود نشان میدهند. این پدیده را میتوان «سوخت موشکیِ روان» نامید.
راهکار:
منتظر بودن، تمرینی برای تابآوری روانی است؛ انگار روح را در حالت آمادهباش نگه میدارد تا از ناملایمات فرو نپاشد.