دعای شبانه نادعلی: رسیدن فاطمهها به علیها:
دعای نادعلی که ریشهای کهن در اذکار عربی پیش از اسلام دارد و بعدها به ادعیه شیعی راه یافته، از نظر عصبشناسی جالب است: تکرار ریتمیک این اذکار، شبکه حالت پیشفرض مغز را فعال میکند و با ترشح دوپامین، احساس خلسهای از جنس اتصال به معشوق معنوی پدید میآورد. گویی مغز ما برای این تجربههای فرازمینی سیمکشی شده است. آیا این دعاها پلهای عصبی به یک کهنالگوی جمعی هستند؟
راهکار:
در عرفان، فاطمه نماد روح طالب و علی نماد عقل کل است؛ این دعا میتواند تمثیلی از پیوند درونی باشد. شاید آرزوی وصال زمینی، بازتاب ناخودآگاه یک کلنگری روانی است.