خودنمایی در جمع و ضایع کردن رفیق؛ تعریف تلخ بیشعوری:
تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگوید ما در جمع غریبهها دچار «اثر نورافکن» میشویم: فکر میکنیم همه به ما نگاه میکنند، در حالی که هر کسی غرقِ تصویری است که خودش میسازد. اما نکته تلختر از منظر فرگشت: وقتی پای موقعیت اجتماعی وسط میآید، مغز ما دوستان نزدیک را «امن» تلقی میکند و غریبهها را «فرصت»، برای همین حاضریم آبروی رفیق را برای چند ثانیه تأیید شدن بدهیم. آیا این معامله را آگاهانه انتخاب کردهاید؟
راهکار:
اگر این تعریف را برعکس بخوانیم، میشود: «هشیاری یعنی توی جمع غریبهها هم رفیقت را سربلند کنی.» پیشنهاد: همین جمله را برای کسی که دوستش داری بفرست و بگو کدوم رفتار را انتخاب میکنی؟