مهربانی با مردگان؛ التماس به خاک وطن:
در هر قاشق خاک، میلیاردها میکروب زندگی میکنند که مواد آلی را تجزیه میکنند. جسد انسان در عرض ۸ تا ۱۲ سال کاملاً به عناصر سازندهاش بازمیگردد: کربن، نیتروژن، فسفر. یعنی عزیزان ما اکنون در ساختار درختان، علفها و هوایی که تنفس میکنیم پراکنده شدهاند. اگر خاک نامهربان باشد، این چرخه حیات مختل میشود. آیا خاک وطن برای زندگان هم بهاندازه مردگانش مهم است؟
راهکار:
این فراز را میتوان پژواکی از نیایشهای کهن کشاورزی دانست که خاک را نه گورستانی سرد، بلکه رحمی زنده میبینند. مهربانی با خاک، در واقع مهربانی با چرخهای است که روزی ما را نیز در بر خواهد گرفت.