دعا در تاریکی و شنیدن صدای خود:
آیا میدانستی مغز انسان در تاریکی مطلق، فعالیت ناحیه پیشپیشانی (مرکز تصمیمگیری و خودآگاهی) را کاهش میدهد و همزمان فعالیت شبکه حالت پیشفرض (مرکز خیالپردازی و خاطرات) را افزایش میدهد؟ یعنی در تاریکی، آنچه میشنوی، در واقع پژواک خاطرات و باورهای ناخودآگاهت است که لباس صدا پوشیده. این پدیده را روانشناسان «خودگفتاری دروننگر» مینامند. سوال اینجاست: آیا تا به حال جوابی از تاریکی شنیدهای که بعداً درست از آب درآمده باشد؟
راهکار:
این متن انگار از گفتگوی درونی با ناخودآگاه میگوید. اگر به دنبال تجربهای مشابه هستی، میتوانی یک دفترچه بردار و هر شب در سکوت، یک سوال بنویس و بعد بدون فکر کردن، اولین جوابی که به ذهنت میرسد را ثبت کن. شاید صدای خودت را بشنوی.