قلب دوم و دعایی که خدا بیپاسخ نمیگذارد:
در روانشناسی دین، پدیدهای به نام «معاملهگری الهی» وجود دارد: ذهن انسان ناخودآگاه دعا را با نوعی قرارداد دوطرفه اشتباه میگیرد. جالبتر اینکه مطالعات تصویربرداری مغزی نشان میدهد وقتی برای یک شخص خاص دعا میکنیم، همان نواحیای فعال میشوند که هنگام پاداشهای عاطفی فعال میشوند. این یعنی مغز شما از حس «مالکیت معنوی» روی آن فرد لذت میبرد. حالا سوال: اگر دعا آنقدر قدرتمند است، چرا گاهی بیپاسخ میماند؟
راهکار:
این یقین زیبا که خداوند به خاطر دعاهای تو، آن عزیز را برای تو نگه داشته، در روانشناسی «خطای تایید» نام دارد: ذهن تو شواهد موافق را پررنگ میکند. این باور عمیقاً آرامشبخش است، اما بد نیست بدانی که عشق واقعی، بازیگران دیگری هم دارد. شاید دنیا طور دیگری برنامهریزی کرده باشد، و این به معنای بیارزش بودن دعاهایت نیست، بلکه یعنی زندگی ممکن است نقشههای بزرگتری برای هر دوی شما داشته باشد.