خوشبختی دیگران از ما کم نمیکند: دعا برای همگان:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد وقتی برای دیگران دعا میکنیم یا آرزوی خیر داریم، همان نواحی مغز که در دریافت پاداش نقش دارند (مثل شکنج دوکدار) فعال میشوند. یعنی مغز ما «خوشبختی دیگران» را بهعنوان پاداش خودمان تفسیر میکند. جالب اینجاست که این اثر در فرهنگهای جمعگرا قویتر از فرهنگهای فردگرا است. آیا شما در لحظه دعا کردن برای دیگران، حس شادی عمیقتری تجربه کردهاید؟
راهکار:
این نگاه که خوشبختی دیگران از سهم ما کم نمیکند، در روانشناسی مثبتگرا به «ذهنیت فراوانی» معروف است. تحقیقات نشان داده تمرین شکرگزاری برای موفقیت دیگران، سطح دوپامین و سروتونین خود فرد را هم بالا میبرد.