وقتی آمبولانس میبینم برای غریبهها دعا میکنم:
پژوهشهای عصبشناسی نشان میدهند با دیدن آمبولانس، آمیگدال در کمتر از ۱۰۰ میلیثانیه فعال میشود و مغز پیش از آنکه تصمیم بگیرد، اکسیتوسین ترشح میکند؛ برای همین بدون شناخت، ناگهان دعا میکنید. به این پدیده «نگرانی همدلانه» میگویند که در فرهنگهای جمعگرا شدیدتر است. آیا این همدلی چندثانیهای اخلاق است یا فقط یک رفلکس مغزی؟
راهکار:
این حس را میتوان «نیکوکاری ترافیکی» نامید: همدلی بدون نیاز به شناخت، که در چند ثانیه از شیشه ماشین عبور میکند. شاید مغز با دیدن آمبولانس، قواعد فاصلهگذاری اجتماعی را کنار میگذارد و برای یک لحظه همه غریبهها را «قبیله خود» میبیند؛ همدلی نه از جنس حرف، بلکه از جنس رفلکس.